چهل و نه روز سمیه بودم، نه پریناز -آکا

پریناز ایزدیار یکی از پرکارترین سال های کاری اش را پشت سر گذاشته است. بازیگری که از نقش های کوتاه در سینما شروع کرد و حالا با سریال «شهرزاد» محبوبیت بالایی را بین مردم به دست آورده است و با «ابد و یک روز» در ۳۴مین جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن شد.

,مد,زیبایی,زنان,[categoriy]

این شاید دور از انتظار نبود چون او در فیلمی ایفای نقش کرده بود که از مدت ها قبل از شروع جشنواره به آن لقب «پدیده جشنواره» را داده بودند. بهانه ما بازی او در دو نقش «شیرین»  و «سمیه» است که یکی کاراکتر حسود و عاشق اما در ناز و نعمت است و دیگری دختر از جنوب شهر که با تمام فقرش، برای اطرافیانش زندگی می کند .

شیرین ساده لوح است و به عقیده خود بازیگر همین ساده لوحی، جهل و نادانی اوست که این محبوبیت را به دنبال خود آورده است. ایزدیار«شیرین» را دختر احساساتی می داند که سیاست زندگی را بلد نیست. برای نابودی کسی نقشه نمی کشد و به همین خاطر است که در دسته کاراکتر های منفور قرار نمی گیرد.

روالی در سینمای استاندارد رایج است؛ اینکه بازیگران در تمام دنیا بعد از تلاش های زیاد و بازی کردن نقش های کوتاه به درجه ای از محبوبیت، شهرت و البته ستاره شدن می رسند. چقدر این اتفاق را در مورد خودتان درست می دانید؟

فاصله زیادی با ستاره شدن دارم. به چنین چیزی هم معتقد نیستم؛ اما در تمام این سال ها برای رسیدن به چنین جایگاهی تلاش کردم. هر چند که بخشی از این روند به شانس و اقبال آدم ها هم مربوط می شود. من خودم خیلی تلاش کردم، اما در مورد بعضی ها سوای داشتن تلاش برای رسیدن به جایگاه درست در سینما، شانس هم نقش اساسی را بازی می کند.

بعضی با  نقش خیلی خوبی وارد می شوند و در واقع همان ابتدا اوج می گیرند. اما برای بعضی ها این اتفاق نمی افتد. من نزدیک به هشت یا ۹ سال است که در سینما نقش های کوتاه بازی می کنم و حالا در ۳۰ سالگی تازه همان چیزی شده است که مدت ها ست منتظرش بودم.

این اتفاق با «شیرین» برای شما افتاد. کمی عجیب است. کاراکتر حسود قصه است و خیلی مثبت به حساب نمی آید، اما مخاطب ارتباط خوبی با آن برقرار کرده است، ارتباطی که معمولا با نقش های مثبت بیشتر دیده می شود؛ فکر می کنید «شیرین» چه فاکتوری دارد که تا این اندازه توانسته خودش را در دل مردم جا کند؟

«شیرین» به نظر من سراسر احساس است. سمبل عاطفه است. این اتفاق مساوی با بی سیاستی است. همین نکته برای مردم خیلی جذاب است. برای خود من به شخصه این دسته از افراد جذاب تر هستند.

آدم های بی سیاست و بدون شیله پیله را بیشتر دوست دارم و درک شان می کنم؛ چرا که عقیده دارم افرادی هستند که به عمد به کسی لطمه وارد نمی کنند.

حداقل این طور است که اگر دل کسی را می شکنند خیلی ناخواسته است. برای شکستن دل کسی برنامه ریزی نمی کنند. «شیرین» خیلی احساساتی است و عجولانه تصمیم می گیرد.  درمواردی بدجنسی می کند و نچسب است، اما با تمام این وجود کاراکتر شیرینی است.

گاهی ساده لوح بودنش او را تبدیل به شخصیتی دوست داشتنی می کند و در نهایت عقیده دارم که خانم ها بیشتر می توانند «شیرین» را درک کنند. چرا که هیچ خانمی نمی تواند تصور کند که مردی را که دوست دارد، آنقدر به او بی توجه باشد و در نهایت مرد، زن دیگری بگیرد و عاشق او شود. اگر کسی خودش را جای شیرین بگذارد، او را درک خواهد کرد.

,مد,زیبایی,زنان,[categoriy]

اگر قرار باشد یکی از فاکتور های اساسی «شیرین» را نام ببرید چیست؟

«شیرین» دختر احساساتی و بدون سیاست است.

«شیرین» از سویی حسود و پرافاده است و از سویی دیگر جهل و نادانی در او دیده می شود. چطور این ارتباط را در بازی خودتان حفظ کردید؟

یکسری اتفاقات بعد از اینکه بازیگر با نقش ارتباط برقرار می کند به خودی خود رخ می دهد. هر آدمی در زندگی با چند بعد روبرو می شود. همه ما هم حسادت داریم، هم عقل داریم و هم احساس.

تنها کافی است کاراکتر را درک کنید و تمام این بعد های شخصیتی از پریناز ایزدیار بیرون می آید و تبدیل به «شیرین» می شود. واقعیت این است که کار خاصی انجام ندادم. به نقش نزدیک شدم و سعی کردم حس های مختلفی را که در خودم وجود داشت بیرون بکشم.

جایی در سریال پیش آمد که آن را دوست نداشته باشید؛ سکانسی که رفتاری را به دنبال داشته که در دنیای واقعی برای خود شما خیلی سخت باشد…

خیلی زیاد بود. «شیرین» کارهای تلخ زیادی انجام می دهد و خودم بعد از گرفتن پلان ها حالم بد می شد. نمی توانم در مورد آنها حرف بزنم. از این دست سکانس ها زیاد داریم. واقعا بعد از گرفتن پلان از خودم می پرسیدم که چرا یک سری افراد این قدر نامهربانی می کنند.

زمانی که سریال را بازی می کردید، طبیعتا پیش زمینه ای از آن داشتید. می خواهم این را بپرسم که امروز که سریال پخش می شود چقدر با ذهنیت شما یکی است؟

بخش هایی کاملا همان چیزی است که پیش بینی می کردم و بخش هایی هم نه این طور نیست. بخش هایی که خودم در آن حضور داشتم و می دانستم داستان از چه قرار است.

اما خیلی جاها که من در جریانش نبودم کاملا فرق می کرد. به خصوص قصه های کوچکی که در دل قصه اصلی وجود دارد و  من اصلا از اجرایی شدن آن خبری نداشتم و برایم خیلی جذابیت دارد.

در مورد نقش «شیرین» چطور؟ آن ذهنیت اولیه برای شما همان بود؟

بخش زیادی از آن همان چیزی است که دوست دارم. اما بخشی هم نه.  هیچ وقت بعد از بازی کردن کاملا راضی نیستم و بعد از اینکه آنها را تماشا می کنم با خودم می گویم که کاش بهتر بازی می کردم. هر چند که آن زمان تمام تلاشم را انجام می دهم. اما بعد از چند وقت که نسخه تمام شده را می بینم با خودم می گویم کاش شکل دیگری بازی می کردم.

این طور نیست که بگویم یک سکانس خاص در ذهنم مانده است و آن را مثال بزنم. اما به طور کل هر کاری که از خودم می بینم، همیشه حس می کنم که قابلیت بهتر شدن هم دارد. هیچ وقت آن نهایتی نیست که دلم بخواهد.

,مد,زیبایی,زنان,[categoriy]

نکته پنهانی نیست، «شهرزاد» با استقبال عجیبی از سوی مخاطبان روبرو شده است. این طور که روزهای دوشنبه خیلی ها منتظرند قسمت جدید «شهرزاد» منتشر  شود. واقعا دوست دارم بدانم که پیش بینی چنین اقبالی را می کردید؟

خود من واقعا پیش بینی نمی کردم که با حجمی از اقبال روبرو شود. می دانستم که سریالی است که دیده می شود و مردم آن را دوست خواهند داشت. اما از سویی دیگر در جریان ناکامی های فیلم و سریال در شبکه نمایش خانگی بودم  و شاید به همین دلیل این میزان از استقبال را پیش بینی نمی کردم.

در شبکه خانگی شاهد اتفاقات بدی بودیم. فیلم و سریال هایی که با سر زمین خوردند. اما با این حساب می دانستم که اگر مردم یک یا دو قسمت از سریال را تماشا کنند، قطعا با آن ارتباط برقرار می کنند. اتفاق خوبی که برای «شهرزاد» افتاد و مردم از همان اولین قسمت درگیر سریال شدند. آن را تماشا و شروع به پیشنهاد دادن کردند. یک جورهایی مردم تبلیغات زیادی برای سریال کردند.

از سوی دیگر «شهرزاد» طرح های جانبی زیادی هم انجام داد؛ رونمایی هایی که برای سریال برگزار کرد و کمپین «اصل بخرید» که اتفاقات خوبی را به دنبال خودش داشت. این اتفاقات را چطور ارزیابی می کنید؟

اتفاق خیلی خوبی افتاده است و به نظرم هیچ قاضی بهتر از مردم برای قضاوت آثار فرهنگی و هنری وجود ندارد. مردم به خوب بودن «شهرزاد» رای دادند و اتفاق خوبی است، اتفاق خوبی که تنها به «شهرزاد» منتهی نمی شود.

بلکه زمینه ای می شود برای ساختن کار های خوب. برای اینکه مقداری دوستان تولید کننده بیشتر از قبل به شعور مخاطب امروزی احترام بگذارند و  وقتی می بینند که اگر کار خوب بسازند، دیده می شود. برای تولید آن دست به کار می شوند.

اگر کاری خوب باشد مردم استقبال می کنند و اگر نباشد، قید تماشا کردن آن را می زنند. نمی توان توقع زیادی از مردم داشت. نمی توان هر کاری را با سلیقه خودمان بسازیم و بگوییم همین که هست، باید تماشا کنید.

سوای اینکه مردم آقای فتحی را می شناسند و با کارهایی که تولید می کند ارتباط خوبی برقرار می کنند یا بازیگران نازنینی مثل آقای نصیریان، ترانه علیدوستی، مصطفی زمانی و شهاب حسینی و …در این سریال حضور دارند که هر کدام طرفداران خاص خودشان را دارند، فکر می کنم جذابیت سریال به چاشنی «عشق» است؛ عشقی که در قصه اصلی تنیده شده است و نکته جذاب کننده سریال هم در همین است.

عشق و عاشقی برای هر کسی جذاب است، نه گروه سنی می شناسد و نه طبقه اجتماعی. فکر می کنم یکی از دلایل موفقیت های «شهرزاد» در همین باشد.

عشقی که در تمام کارهای آقای فتحی با یک المان ممنوعه، یک مشکل همراه است…

واقعا نمی دانم چرا آقای فتحی این گره را در قصه های سریال هایش قرار می دهد. اما فکر می کنم که عشق یک بخش جدا ناپذیر از هر انسانی است و اینکه پای صحبت هر کسی بنشینیم، احتمالا یک حس از دست دادن، نداشتن و نرسیدن دارد. هر شخص، چیزی از عشق دارد که تعریفش کند.

به همین خاطر عشق مخاطب زیادی دارد و به شکلی، همه مخاطبش به حساب می آیند. فکر می کنم این بخش جدایی ناپذیری است. وقتی شما در مورد فردی قصه ای را می نویسید قطعا عشق چیزی است که باید به آن پرداخت.

,مد,زیبایی,زنان,[categoriy]

هر بازیگری از جسارتی برای بهتر بودن استفاده می کنند. برای ایفا کردن نقش «شیرین» چه جسارتی را به خرج دادید؟

قطعا وقتی سریال را تماشا می کنید و با کاراکتر شیرین آشنا می شوید. متوجه تفاوت های شخصیتی شیرین با من می شوید. از حرکت بگیرید تا ویژگی های ذاتی او. حرکات و حرف زدنش که اصلا جداست و از قبل نوشته شده است. اما یکسری اتفاقاتی بود که اضافه شد و فکر کردم به شیرین و حس و حالی که دارد می خورد.

از ایده هایی که با آقای فتحی مطرح می کردید بگویید. او کارگردانی است که به استقبال ایده های بازیگران معروف می رود و همیشه گوش شنوایی برای ایده های تازه دارد.

خیلی جاها بعد از گرفتن پلان حرف می زدیم. آن بخش را با هم مرور می کردیم و به یک نتیجه مشترک می رسیدیم. ایده هایی را مطرح می کردیم که گاهی پذیرفته می شد و گاهی اگر مورد قبول نبود دلیلش را هم عنوان می کردند.

بده بستان خیلی خوبی پشت صحنه حاکم بود. اگر اشتباه نکنم آقای فتحی یک مدرک روانشناسی هم دارند که دقیق نمی دانم چیست. او خیلی خوب می داند که چه چیزی می خواهد و خیلی بهتر می تواند آن را به ما انتقال دهد. این خیلی اتفاق خوبی است. بده بستان بین آقای فتحی و تمام بازیگران ایجاد می شد.

به عنوان بازیگری که به مرز خوبی در سینما و تلویزیون رسیده است، افق پیش رو را چطور پیش بینی می کنید؟

واقعیت این است که پیش بینی ندارم. سال هاست که دیگر پیش بینی نمی کنم و تنها می گویم که قرار است اتفاق خوبی بیفتد. چرا که به نظرم هر زمانی که در مورد آینده ام برنامه ریزی و فکر کنم که قرار است چه اتفاقی بیفتد  آن اتفاق نمی افتد. دوست دارم خودم، خودم را مثل امسال غافلگیر کنم.

از همکاری با سعید روستایی در «ابد و یک روز» بگویید و اینکه کار کردن با یک کارگردان فیلم اولی چطور بود؟

کارگردان های فیلم اولی زمانی زیادی را برای فیلم اول شان صرف می کنند و اکثریت قریب به اتفاق آن کارها نتیجه خوبی را هم به دنبال دارد. قبل از «ابد و یک روز» تجربه همکاری با سام قریبیان در فیلم «۳۶۰ درجه» را داشتم؛ هر چند با نقش «سمیه» در ابد و یک روز برای من نقش سنگین تر و محوری تری بود و به طور کل با فضای متفاوتی روبرو بودم.

کار کردن با یک کارگردان فیلم اولی برای من اتفاق خوبی بود. ضمن اینکه باز هم تکرار می کنم که این روزها در فیلم های کارگردان های جوان تر اتفاقات خیلی خوبی می افتد. خلاقیت بیشتری پشت آن پنهان شده و خیلی فکر شده و با برنامه ریزی  جلو می روند. اول راه هستند و دوست دارند تاثیر زیادی روی مخاطب و البته منتقدین بگذارند.

هر چند که باید بگویم که برای من تفاوت ندارد که کارگردانی فیلم اولی باشد. نکته ای که برای من مهم است؛ میزان انرژی صرف شده روی یک کار است. وقتی می بینم کارگردانی مانند سعید روستایی هوش زیادی دارد و متن خوبی را نوشته است متوجه می شوم که هر بازیگری دوست دارد با این شرایط کار کند. از روز اول من مطمئن بودم که او می داند که قرار است چه کاری انجام دهد.

,مد,زیبایی,زنان,[categoriy]

سخت ترین بخش برای برقرار کردن ارتباط با «سمیه» کجا بود؟

تمام مدت فیلمبرداری آفیش بودم و شاید تنها یک روز در تمام ۵۰ روز کار، نیازی به بودن من نبود. تمام این مدت ارتباطم با نقش قطع نشد و در واقع بیشتر «سمیه» بودم تا پریناز! این ارتباط آن قدر خوب شکل گرفته بود که تا چند هفته بعد از تمام شدن کار بعضی از عادت های نقش با من مانده بود.

از همکاری با بازیگران بگویید؟

به طورکلی کار با این گروه و عوامل فوق العاده بود. همه خوب و عالی بودند. در این فیلم با تمام بازیگران، صحنه مشترک داشتم. تک تک آن ها عالی بودند. واقعا نمی توانم برای کسی صفت ویژه را قائل شوم. تک تک آن ها انرژی گذاشتند و به من کمک کردند.

برای من مهم است که بدانم همیشه یک نفر برای کمک کردن حضور دارد، چه برسد به اینکه کل تیم همراه من بودند و سکانس های مشترک با تک تک بازیگران برایم سراسر انرژی بود. کار کردن با پیمان معادی اتفاق ویژه بود.

در مورد نوید محمدزاده باید اعتراف کنم که یک وقت های محو تماشای بازی او می شدم و در پلان هایی که با او همبازی نبودم فقط نگاه می کردم و از خودم می پرسیدم که یک نفر تا چه اندازه می تواند مستعد باشد؟ ریمای نازنین، شبنم عزیز… همه و همه عالی بودند.

دوست دارم  از مسئولیت های اجتماعی تان بپرسم، بازیگری که امروز بین مردم شناخته شده تر شده است بار زیادی را بر دوش دارد. این مسئولیت ها چقدر می تواند در فرهنگ سازی در میان عامه مردم تاثیرگذار باشد؟

خیلی زیاد. اصلا نمی توانید تصور کنید. وقتی لباس پوشیدن یک بازیگر مد می شود، تصور کنید که افکار او چقدر می تواند در بین مردم تاثیر گذار باشد. اتفاقات خوبی در جامعه در حال افتادن است. به خصوص زمانی که این فرهنگ سازی از ته دل باشد و صرفا فقط یک پز اجتماعی نباشد.

اینکه روزی طرف حیوانات را بگیریم و روز دیگر در مورد کودکان کار حرف بزنیم و… وقتی قرار است کاری را انجام دهیم، اگر از ته دل تصمیم به انجام دادن آن بگیریم، می توانیم شاهد تاثیر پررنگ آن روی مردم باشیم.. عقیده دارم زمانی که کاری از ته دل انجام شود، قطعا به دل می نشیند. ظاهرش شبیه ادا و ریا نیست و ژست روشنفکری هم به نظر نمی رسد.

,مد,زیبایی,زنان,[categoriy]

اما همانطور که خودتان اشاره کردید، عده ای این دست از کارها را صرفا یک ژست روشنفکری می دانند.

اگر فردی می تواند کاری را انجام دهد و از انجامش سرباز بزند، انسان نیست. وجود ندارد. فکر می کند زنده است! خدا هم آن آدم را نمی بیند چرا که مرده است و روح ندارد.

گاهی دیده ام و با این موافقم که عده ای با انجام این دست از کارها ژست روشنفکری می گیرند. اصلا منظورم شخص خاصی نیست. همانطور که گفتم این دست از کارها باید از دل آدم بیرون بزند.

بعضی ها با به دست آوردن میزان کمی شهرت تصمیم می گیرند کارهای مختلفی را در همین عرصه انجام دهند.به هر کاری ناخنکی می زنند و در واقع هیچ کاری را جلو نمی برند. این اتفاق صرفا یک خودنمایی است و در این مورد اصلا نمی توان حرفی زد.

موافقم که تعداد کمی این طور هستند. اما در مقابل تعداد زیادتری هستند که این کار ها را از ته دل انجام می دهند و سعی می کنند تاثیرگذار هم باشند.

تبلیغات

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق info@morix.ir تخلف اطلاع دهید.

جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار