وضعیت اجرای برجام شرم‌آور است

به گزارش پارس نیوز،

براستی انتظار داریم هیئت منصوب دولت برای نظارت بر چگونگی اجرای توافقنامه‌ای که نه تنها در همان دولت مورد مذاکره و توافق قرار گرفته است که اصل و فرع سرمایه و اعتبار آن دولت در گرو اعلام موفقیت‌آمیز اجرای آن توافقنامه است، اینک رسما و علنا اعلام کند که: ملت ایران! دولت در شناخت خود از دشمن قسم‌خوردة شماره یک انقلاب و منافع ملی کشور اشتباه کرده، هر دو سیاست اعتمادسازی و اعتمادکردن دولت به آمریکاییان سرتاپا غلط بوده، و دولت با آمریکاییها قراردادی بسته که مطابق آن ایران باید کل تاسیسات هسته‌ای خود را به ویترین ملت‌فریبی تبدیل کند در حالی که آمریکاییها هیچ تعهدی نکرده‌اند که نظام تحریمها را برچینند؟

براستی ما چی فکر می‌کنیم و چطور فکر می‌کنیم که چنین انتظاری داریم؟ آخر در کجای دنیا هیئت نظارت و داوری بر ماجرایی، بدست مجریان و بانیان همان ماجرا سپرده می‌شود؟

براستی در کجای توافقنامه‌های ژنو و لوزان و وین(همان برجام) آمریکاییها تعهد داده‌اند که پس از ویترینی‌شدن کلّ تاسیسات هسته‌ای ایران، نظام تحریم‌ها را بر می‌چینند؟ بفرض که بنا به مصلحتی بگوییم سرداران دیپلماسی ادای دیانت و امانت و شجاعت کرده باشند، آیا وقت آن نرسیده که کارشناسان روابط بین‌الملل و حقوق و سایر اساتید علوم انسانی و اجتماعیِ دانشگاهی و حوزوی به میدان آیند و با صدای بلند و شفاف ادای دین خود به ملت و انقلاب کنند؟

حیرت‌انگیز و دردآور نیست که هنگامی که رئیس جمهور چرخ هسته‌ای را به چرخ اقتصاد و معیشت کشور گره زد و با اینکار اقتصاد و استقلال کشور را به مذاکرات با مستکبران غربی پیوند زد و در نتیجه رسیدن به توافق را تحت هر شرایطی پیشاپیش پذیرا شد، از مجلس شورای اسلامی و بویژه از هیئت رئیسه آن هیچ صدایی برنخاست؟

حیرت‌انگیز و دردآور نیست هنگامی که بلااستثناء تمام رجال سیاسی فعلی و سابق و اسبق آمریکا، و تمام تحلیلگران سیاسی و راهبردی و امنیتی آمریکا و انگلیس از نقش محوری و بنیانی نظام تحریمها در اجبار ایران به مذاکره و مصالحه سخن می‌گویند شخص رئیس جمهور، هیئت مذاکره‌کننده و رسانه‌های دربار زر و زور و تزویر علی‌الدوام از موفقیت قریب‌الوقوع برچیدن تحریمها و رونق و شکوفایی اقتصاد و معیشت مملکت سخن میگویند و هیئت رئیسه مجلس شورا نه تنها به این روند و سیاست اعتراضی نمی‌کند که به شیوة یک ضربه به میخ یک ضربه به نعل ان را حمایت می‌کند؟

حیرت‌انگیز و دردآور نیست که هنگامی که رئیس جمهور در هر گام از مذاکرات، گام توافقنامة ژنو و گام توافقنامة لوزان و گام توافقنامة وین، بارها و بارها در کوچه و برزن فروپاشی نظام تحریمها را جار زدند، از سوی مجلس شورا، و بویژه هیئت رئیسه مجلس هیچ فریاد اعتراضی برنخاست که کِی و کجا نظام تحریم‌ها برچیده شد؟

حیرت‌انگیز نیست که اینک که حدود یکسال تمام از تصویب و تایید توافقنامة نهایی وین میگذرد و دولت تدبیر از بالا و پایین متوجه شده که از مذاکرات هیچ آبی به آسیاب اقتصاد کشور ریخته نشده و نظام تحریمها قرص و محکم پابرجاست، انتظار داریم هیئت نظارت بر اجرای توافقنامه، یعنی عمدتا همان هیئت مذاکره‌کننده، از کلاه فضاحت‌باری که به سر ایران رفته صحبت کند؟

دردآور نیست که این انتظارات با هیچ نوع منطقی نمی‌خواند؟ که از ابتدا، نظارت و ارزیابی به جمع دیگری همچون کمیسیون سیاست خارجی و امنیت ملی مجلس شورا و یا هیئتی مرکب از برخی رجال هشیار و امین و برخی از نمایندگان مجلس واگذار نشده است؟

براستی حد یقف همراهی‌هایِ چراغ خاموش مجلس شورای اسلامی با سیاست ضداستقلالی دولت تدبیر کجاست؟ مجلس شورا و سایر نهادهای ذیصلاح تا کی میخواهند نظاره‌گر وعده‌های سرابی و توهین و تحقیر منتقدان و شعور سیاسی ملت از سوی رئیس جمهور باشند؟

آیا براستی روشن نیست که این دولت تا قیام قیامت هم مدعی تدبیر در مذاکرات، توفیقات مشعشع سرداران دیپلماسی، و برچیدن قریب‌الوقوع تمام نظام تحریم‌ها خواهد بود؟ و این تدابیر و توفیقات را هم غیرصادقانه به هدایتها و حمایتهای رهبر انقلاب نسبت میدهد تا مانع از انتقادات و اعتراضات گستردة ملت شود؟

مگر نشنیده‌ایم که آقای رئیس جمهور به عوض پذیرش و اعتراف به اشتباهات کلان سیاست خارجی و پابرجا ماندن نظام تحریم‌ها، با آرامش و طمانینة تمام برای برچیدن نظام تحریمها و رفع مشکلات و موانع مالی، مذاکرات دیگری را برای برجام‌های 2 و 3 پیشنهاد می‌کنند؟ در اینجا رایحة بسیار گزنده و هولناکی استشمام نمی‌شود؟

آیا مایة شرمساری و سرافکندگی نیست که پس از این پیشنهاد فاجعه‌آمیز، هیچ فریاد و اعتراضی از سوی نهادهای نظارتی بویژه مجلس شورا بلند نشد؟ آیا روشن است انقلاب تدریجا بکجا می‌رود؟

براستی برای ملت ایران آشکار نیست که وعدة سرخرمن برجام‌های 2 و 3 در ارتباط با نظام امنیت دفاعی کشور و آرمان دفاع از مظلومان، از انقلاب اسلامی چه باقی خواهد گذارد؟

آیا اینک که ملت ایران مذاکرات هسته‌ای را در دولت یازدهم دیده و سراب برچیدن نظام تحریم‌ها را چشیده، می‌خواهد سراب‌های دیگری را پس از انتخابات سال 96 در دولت دوازدهم تجربه کند؟

"من کان یرید العزه فللّه العزه جمیعا، الیه یصعد الکلم الطیب و العمل الصالح یرفعه، والذین یمکرون السیئات لهم عذاب شدید و مکر اولئک هو یبور"(سوره مبارکه فاطر: 10).

انتشار یادداشت‌ها به معنای تایید تمامی محتوای آن نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشگاهی است

تبلیغات

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق info@morix.ir تخلف اطلاع دهید.

جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار