افزایش سهم خودروسازان از داخلی‌سازی

به گزارش پایگاه خبری«عصرخودرو» به نقل از صمت ، وزارت صنعت، معدن و تجارت سرمایه‌گذاران خارجی را ملزم به داخلی‌سازی در صنعت خودرو کرده است تا دست آنها را برای ترک کشور به دلیل بروز مشکلات سیاسی و اقتصادی کوتاه کند و از سویی دیگر به توان صنعتگران کشور بیفزاید. در حال‌حاضر برخی خودروهای خارجی تولید داخل، با عمق ساخت مناسب تولید می‌شود. برای نمونه به گفته مدیرعامل رنوپارس در ایران، این شرکت فرانسوی خودرو تندر 90 را با 60درصد، ساندرو را با 38درصد و وانت را با 32درصد داخلی‌سازی در کشور به تولید می‌رساند و تصمیم به داخلی‌سازی 80درصدی محصولات خود در ایران دارد. این موضوع برای محصولات پژو نیز صدق می‌کند به‌گونه‌ای که در قرارداد ایران‌خودرو با پژو، موضوع افزایش داخلی‌سازی از 40درصد به 70درصد در نظر گرفته شده است.

اگر از ایده‌آل‌های 70 و 80درصدی بگذریم و روی 40درصد داخلی‌سازی تمرکز داشته باشیم، این عدد بین خودروسازان و قطعه‌سازان تقسیم می‌شود به گونه‌ای که سهم خودروسازان 15درصد و قطعه‌سازان 25درصد خواهد بود.
داخلی‌سازی خودروسازان شامل قطعاتی مشخص است که در کارخانه‌ها و سایت‌های این شرکت‌ها به تولید می‌رسد که نمونه آشکار آن بدنه است؛ قطعه‌ای که خودروسازان داخلی ازجمله آنهایی که در زمینه ساخت خودروهای سنگین مانند اتوبوس و مینی‌بوس فعالیت دارند، به کیفیت قابل قبول و مطلوبی دست یافته‌اند.


داخلی‌سازی 15 تا 25درصدی خودروسازان
علاوه بر بدنه، قطعات دیگری در سهم خودروسازان از داخلی‌سازی جا خوش کرده‌اند. به گفته یک کارشناس خودرو این قطعات علاوه بر بدنه شامل مونتاژ، رنگ و هر فعالیتی که در شرکت‌های خودروسازی صورت می‌گیرد، می‌شود.
سهم خودروسازان در داخلی‌سازی با مدل‌های مختلف خودرو و روش تولید آن در نوسان است؛ سهمی که آرش محبی‌نژاد  به آن اشاره کرد و توضیح داد: اگر برای تولید یک خودرو قطعه‌ای به شکل سی‌کی‌دی (قطعات منفصل) وارد شرکت خودروسازی شود به دنبال آن میزان داخلی‌سازی نیز کاهش می‌یابد زیرا بخشی از قطعات به بدنه خودرو اختصاص دارد. گاهی برای تولید برخی از خودروها بدنه به صورت کامل وارد کشور می‌شود و تنها عمل مونتاژ روی آن انجام می‌شود. در این وضعیت به طور قطع میزان سهم خودروسازان از داخلی‌سازی کمتر است.
وی اضافه کرد: از آنجایی که شرکت‌های خودروسازی به‌ویژه ایران‌خودرو و سایپا از شرکت‌های زیرمجموعه بسیاری تشکیل شده‌اند، برخی از قطعات در این مجموعه‌ها به تولید می‌رسد که با در نظر گرفتن مدل خودروها، گاهی این داخلی‌سازی از 15درصد به 25درصد نیز می‌رسد.
این کارشناس صنعت خودرو به این پرسش که اگر خودروسازان خارجی در افزایش داخلی‌سازی 40درصدی پیشگام شوند آیا سهم خودروسازان با افزایش داخلی‌سازی بیشتر می‌شود، اینگونه پاسخ داد: برخی از خودروسازان خارجی ازجمله رنو اعلام کرده‌اند که تصمیم به افزایش داخلی‌سازی تا حدود 80درصد در کشور دارند اما با این رقم، سهم خودروسازان از داخلی‌سازی بیشتر نمی‌شود اما برخی خودروسازان که از شرکت‌های اقماری برخوردارند، در صورت واگذار نکردن این شرکت‌ها سهم بیشتری خواهند داشت.
به گفته محبی‌نژاد، براساس مقررات وزارت صنعت، معدن و تجارت باید میزان داخلی‌سازی خودروهای جدید به 40درصد برسد اما خودروهایی که در گذشته به تولید رسیده‌اند ابتدا باید به 20درصد داخلی‌سازی و تا پایان سال 96 به 40درصد دست یابند.


پایبندی به شروط داخلی‌سازی
هنگامی‌که سخن از داخلی‌سازی به میان می‌آید، بی‌شک نقش قطعه‌سازان در این فرمول پررنگ‌تر از خودروسازان است زیرا خودرو از مجموعه‌ای بیش از هزار قطعه تشکیل شده که تنها چند نوع آن در کارخانه‌های خودروسازی به تولید می‌رسد. به باور یک کارشناس صنعت خودرو، یکی از مسیرهای بحرانی در توسعه صنعت خودرو ایران، امکان نداشتن برخورداری از عمق لازم برای داخلی‌سازی خودروهای با کیفیت و روزآمد بوده است و دیگر سخن، خودروسازان به دلیل استفاده نکردن از فناوری بالا در صنعت قطعه که ناشی از نبود سرمایه‌گذاری کافی در سال‌های گذشته بوده، نتوانسته‌اند از حضور پر قدرت قطعه‌سازان داخلی در کنار خود بهره‌مند شوند.
حسن کریمی‌سنجری  با اشاره به یکی دیگر از دلایل توسعه نیافتگی صنعت قطعه‌سازی اظهار کرد: توسعه‌نیافتگی در صنعت قطعه تنها به کمبود سرمایه‌گذاری بازنمی‌گردد بلکه دلایل مختلفی در این زمینه وجود دارد. برای نمونه تنوع بالای محصولات وارداتی و تمرکز نداشتن روی ایجاد پلتفرم اختصاصی باعث شده که فرصت و ارزش سرمایه‌گذاری روی داخلی‌سازی قطعات یک خودرو وارداتی در سال‌های گذشته از دست برود.
وی در ارتباط با شرط داخلی‌سازی 40درصدی در قراردادهای جدید مشارکت با خودروسازان خارجی بر این باور است که این درصد ساخت داخل قطعات خودروهای وارداتی اتفاق خوبی است به شرط آنکه خودروسازها و مدیران ارشد این صنعت پای این شرط بمانند و سرنوشت قرارداد ال90 دوباره تکرار نشود. به هر حال رسیدن به این شرط، به حجم بالایی از سرمایه‌گذاری و انتقال فناوری نیاز دارد.
کریمی‌سنجری نسبت به سهم خودروسازان خوش‌بین بوده و در این‌باره اظهار کرد: 15درصدی که قرار است در شروع تولید داخلی‌سازی به خودروسازان اختصاص یابد با توجه به تجربه خوب قطعه‌سازان و خودروسازان داخلی به سرعت قابل دستیابی است. این 15درصد می‌تواند شامل بدنه و بخشی از قطعات تریم خودرو مانند صندلی‌ها و حتی تایرهای خودرو باشد.
به باور این کارشناس صنعت خودرو، یکی از مهم‌ترین شروطی که باید در قراردادهای مشارکت موردتوجه قرار گیرد، سرمایه‌گذاری و تاکید بر انتقال فناوری ساخت اجزای اصلی پلتفرم مانند موتور، گیربکس و محورهاست. اگر صنعت قطعه‌سازی ایران بتواند در تولید با کیفیت قطعات این مدل‌های نمونه اصلی موفق عمل کند می‌توان به رسیدن به عمق ساخت داخل تا 80درصد نیز امیدوار بود.
این فعال صنعت خودرو رسیدن به عمق ساخت داخل بالا را وابسته به چند عامل دانست و توضیح داد: این موضوع به سرمایه‌گذاری ارزی و تکنیکی طرف‌های خارجی بستگی دارد. همچنین انتخاب درست شرکای خارجی و انعقاد قراردادهای پایدار می‌تواند سرمایه‌گذاری را توجیه کند.


اگرچه سهم خودروسازان و قطعه‌سازان از میزان داخلی‌سازی 40درصدی مشخص است اما با افزایش این میزان انتظار افزایش سهم خودروسازان از داخلی‌سازی وجود دارد. برای تعیین درصدهای داخلی‌سازی، سهم خودروساز و قطعه‌ساز باید تفکیک شود، مسئله‌ای که کریمی‌سنجری در ارتباط با آن گفت: این موضوع به شرایط صنعت و جهت‌گیری سرمایه‌گذاری در هر کشور بستگی دارد اما به‌طور عام ساخت بدنه و ساخت قطعاتی که یا از نظر اقتصادی و یا به لحاظ استراتژیک بودن تولید آنها به وسیله قطعه‌سازان غیروابسته به خودروسازان توجیه‌پذیر نباشد از سوی سایت‌های مورد مالکیت خودروسازان تولید می‌شود.
در ایران پیشینه تولید بخشی از قطعات موتور یا قطعات ریخته‌گری از سوی خود خودروسازان وجود دارد.
به گفته این کارشناس صنعت خودرو، شرکت‌های توسعه یافته خودروسازی ترجیح می‌دهند تمامی قطعات اصلی و غیراصلی را از طریق برون‌سپاری تامین کنند و تنها بدنه است که در سایت‌های تولید خودروسازان تولید می‌شود.
وی در ارتباط با ادعای رنو مبنی بر داخلی‌سازی 80درصدی محصولات خود در ایران معتقد است این ادعا تنها در صورتی عملی خواهد شد که شرکت رنو برای تحقق این درصد از داخلی‌سازی سرمایه لازم برای تولید قطعات اصلی پلتفرم مانند موتور و نیز فناوری ساخت این اقلام را به ایران وارد کند که البته این شرکت در قرارداد ال90 تمایل به چنین رفتاری را نشان نداد اما باید امیدوار بود که این‌بار به وعده‌های خود عمل کند.
براساس آنچه در این گزارش مورد بررسی قرار گرفت، افزایش میزان داخلی‌سازی خودروهای خارجی در کشور، به رشد صنعت خودرو و بومی‌سازی فناوری تولید این خودروها منجر خواهد شد و در این میان فرقی نمی‌کند که سهم خودروساز یا قطعه‌ساز چند درصد باشد بلکه این صنعتگران باید دست در دست هم نهند و از شرایط به وجود آمده بهترین بهره را برده و آن را در صنعت خودرو کشور پیاده کنند.
به اشتراک بگذارید:
Submit to Facebook
Submit to Google Plus
Submit to Twitter

تبلیغات

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق info@morix.ir تخلف اطلاع دهید.

جستجو های اخبار روز

جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار